|
4 Juni, 2007
Biografie John Frusciante
Gitarist John Frusciante wordt door velen beschouwd als de Jimmy Hendrix van de moderne tijd. Hoewel hij vooral bekend is geworden als de gitarist van de wereldberoemde rockband The Red Hot Chili Peppers, weet hij met zijn geniale gitaarspel en zelfgeschreven nummers ook zelf wereldfaam te verwerven.
Op jonge leeftijd leert Frusciante zichzelf gitaarspelen. Al in zijn tienerjaren kan hij alles van zijn grote idool Jimmy Hendrix spelen. Op zijn vijftiende ziet hij een concert van de Red Hot Chili Peppers, en wordt meteen een groot fan van de band. Als de eerste gitarist van de Peppers aan een overdosis overlijdt, wordt Frusciante gevraagd auditie te doen voor de band. Bassist Flea en zanger Anthony Kiedis zijn zo onder de indruk van het talent van Frusciante, dat hij aangenomen wordt als nieuwe gitarist.
Frusciante maakt twee albums, namelijk ‘Mother’s Milk’ (1989) en ‘Blood Sugar Sex Magik’ (1991), met de Red Hot Chili Peppers, waarbij hij een groot deel van het scrhrijven van de muziek voor zijn rekening neemt. Het tweede album, ‘Blood Sugar Sex Magik’, betekent de grote doorbraak van de band. In 1992 stapt Frusciante echter midden in een Japanse tour uit de band. Hij kan de druk van het leven als een rockster niet aan, en geeft zich over aan een zware drugsverslaving.
In de jaren tussen 1992 en 1998 leeft Frusciante ver verwijderd van de pers, terwijl hij ernstig verslaafd is aan de cocaïne en heroïne. In deze periode maakt hij twee, heel duistere soloalbums: ‘Niandra LaDes And Usually Just A T-shirt’ (1994) en ‘Smile Form the Streets You Hold’ (1997). In 1998 kickt Frusciante eindelijk af. Nog in hetzelfde jaar komt hij terug bij de Peppers. Ondanks zijn uiterst succesvolle carrière bij de Peppers blijft Frusciante ook soloalbums uitbrengen. In 2001 verschijnt ‘To Record Only Water For Ten Days’. In 2004 maakt hij vijf albums in vijf maanden, waaronder ‘A Sphere In The Heart Of Silence’. Het zesde album, ‘Curtains’, van de reeks wordt in 2005 uitgebracht. In 2007 verschijnt ‘Ataxia: Automatic Writing II’.
|